Waar doet het werkelijk pijn...
Beste Roker,
Ik begin het artikel van vandaag even met een mailtje dat ik de afgelopen week ontvangen heb.
" Beste heer Eraly,
Ik ben -na het lezen en onmiddellijk toepassen van uw boek- ondertussen succesvol gestopt met roken (bijna 4 maanden).
Mijn vrienden en geliefden geloven nog steeds niet echt dat het dit keer voorgoed is (ik ben 42 jaar, rookte 28 jaar en heb al tientallen malen geprobeerd te stoppen met pillen, plakkers, kauwgum...). En hoewel ik al verschillende keren herbegonnen ben (zelfs na langere rookloze periodes van 7 en 6 maanden), weet ik gewoon zeker dat het dit keer de juiste keer is.
Ik voel gewoon geen zin meer in die sigaret, in tegenstelling met de vorige keren, waar ik elke dag opnieuw moest vechten tegen die 'goesting'. Het is alsof ik gewoon nooit gerookt heb. Ik ben ook -zoals u beloofde- nauwelijks bijgekomen.
Ik hou er dan ook aan u nogmaals te danken en als wederdienst heb ik al aan iedere roker die ik ken, en die aangeeft dat hij/zij ook zou willen stoppen, doorverwezen naar uw site.
Met vriendelijke groeten,
Linda C. "
Waarom begin ik het artikel met deze quote? Nee, niet om je nogmaals te benadrukken dat mijn methode weldegelijk werkt. Ik weet dit namelijk al en...JIJ weet dit eigenlijk ook!!! De vraag is dan echter, waarom heb je er tot nu toe nog niets mee gedaan?!
Wanneer je de tekst leest van deze mevrouw, welke gevoelens gaan er dan door je heen? Tracht eens op een eerlijke manier tegenover jezelf na te gaan wat je werkelijk voelt. Heb je aan de ene kant het idee dat je jezelf erin herkent? Heb je ook al jaren alles uit geprobeerd om te stoppen met roken? Had je ook steeds nog 'goesting' in een lekker sigaretje bij je vorige pogingen?
Is dit ook niet de 'grootste pijn' die je eigenlijk voelt om nu de finale stap nog even uit te stellen? Je hebt angst voor die 'pijn', dat ongemakkelijke gevoel van binnen dat je iets gaat opgeven en dat je iets gaat missen. Wees eens eerlijk tegen jezelf, is dat niet je grootste struikelblok? Is dat niet hetgeen je tegenhoudt om hulp te aanvaarden?
Of is het je fierheid? Heb je zo iets van : " Als ik WIL stoppen, dan kan ik het wel alleen. Daar heb ik geen hulp bij nodig! Waarom zou ik iemand geld geven om mij te helpen stoppen met roken. Dat kan ik wel alleen!" Zeer begrijpelijke gedachten en gevoelens mocht je dit denken of voelen.
Toch dien je te beseffen dat er minder dan 4% van de rokers in slaagt om zonder hulp blijvend te stoppen met roken. Minder dan 4%!! Je moed zou voor minder in je schoenen zinken, nietwaar.
Komt daarbovenop nog eens het feit dat 90% van alle zogenaamde 'hulp' je niet eens echt helpt waardoor je je als roker bedrogen voelt. Je voelt je gepakt in je kwetsbaarheid. Je voelt je misbruikt en je ziet jezelf nog dieper wegzakken in het drijfzand. Je denkt dat je hier nooit nog uit geraakt. Dat doet pijn nietwaar? Dat geeft je een slecht gevoel van binnen.
Dus wat ga je doen...er vooral niet meer aan denken. Het wegstoppen, je hoofd in het zand steken. Is dat een oplossing voor je probleem?
Deelnemers aan mijn RookStop Seminars zijn telkens zeer blij en euforisch dat ze deelgenomen hebben en eindelijk op een makkelijke manier verlost zijn van het roken. Ze hebben geen 'zin' meer! Die ongemakkelijke pijn is weg! Anderzijds hoor ik hen vaak zeggen dat ze liever wat eerder gekomen waren, nu ze inzien en aanvoelen hoe het makkelijk kan. Ze hadden liever wat eerder gestopt met roken want ze hebben nog steeds angst voor de mogelijke gevolgen...
Dat doet ook pijn, nietwaar? Die gedachten aan alle mogelijke gevolgen...
Ik ben daar in mijn seminars vrij kort en bondig over...Als roker sterf je gemiddeld tussen je 54ste en je 62ste levensjaar. Hetgeen je daarbij dient te beseffen is dat de laatste 6 tot 8 maanden gigantisch pijnlijk zijn. Die maanden zou je er liever tussenuit knippen, maar helaas...
Jij hebt nu nog de keuze. Jij hebt iedere dag de keuze om voor jezelf te bepalen waar het werkelijk pijn doet...Het zetten van die eerste stap of wachten tot je van de pijn geen stap meer kan zetten...
Wanneer je nu zwanger bent dan kan je sowieso gratis deelnemen aan een workshop. Je hebt dus werkelijk niets te verliezen.! Het enige wat je dient te doen is die eerste stap nemen.
Veel succes!
Eric Eraly
Auteur van " De Gemakkelijk Stoppen Met Roken Methode"
http://www.gemakkelijkstoppen.com/
Beste Roker,
Ik begin het artikel van vandaag even met een mailtje dat ik de afgelopen week ontvangen heb.
" Beste heer Eraly,
Ik ben -na het lezen en onmiddellijk toepassen van uw boek- ondertussen succesvol gestopt met roken (bijna 4 maanden).
Mijn vrienden en geliefden geloven nog steeds niet echt dat het dit keer voorgoed is (ik ben 42 jaar, rookte 28 jaar en heb al tientallen malen geprobeerd te stoppen met pillen, plakkers, kauwgum...). En hoewel ik al verschillende keren herbegonnen ben (zelfs na langere rookloze periodes van 7 en 6 maanden), weet ik gewoon zeker dat het dit keer de juiste keer is.
Ik voel gewoon geen zin meer in die sigaret, in tegenstelling met de vorige keren, waar ik elke dag opnieuw moest vechten tegen die 'goesting'. Het is alsof ik gewoon nooit gerookt heb. Ik ben ook -zoals u beloofde- nauwelijks bijgekomen.
Ik hou er dan ook aan u nogmaals te danken en als wederdienst heb ik al aan iedere roker die ik ken, en die aangeeft dat hij/zij ook zou willen stoppen, doorverwezen naar uw site.
Met vriendelijke groeten,
Linda C. "
Waarom begin ik het artikel met deze quote? Nee, niet om je nogmaals te benadrukken dat mijn methode weldegelijk werkt. Ik weet dit namelijk al en...JIJ weet dit eigenlijk ook!!! De vraag is dan echter, waarom heb je er tot nu toe nog niets mee gedaan?!
Wanneer je de tekst leest van deze mevrouw, welke gevoelens gaan er dan door je heen? Tracht eens op een eerlijke manier tegenover jezelf na te gaan wat je werkelijk voelt. Heb je aan de ene kant het idee dat je jezelf erin herkent? Heb je ook al jaren alles uit geprobeerd om te stoppen met roken? Had je ook steeds nog 'goesting' in een lekker sigaretje bij je vorige pogingen?
Is dit ook niet de 'grootste pijn' die je eigenlijk voelt om nu de finale stap nog even uit te stellen? Je hebt angst voor die 'pijn', dat ongemakkelijke gevoel van binnen dat je iets gaat opgeven en dat je iets gaat missen. Wees eens eerlijk tegen jezelf, is dat niet je grootste struikelblok? Is dat niet hetgeen je tegenhoudt om hulp te aanvaarden?
Of is het je fierheid? Heb je zo iets van : " Als ik WIL stoppen, dan kan ik het wel alleen. Daar heb ik geen hulp bij nodig! Waarom zou ik iemand geld geven om mij te helpen stoppen met roken. Dat kan ik wel alleen!" Zeer begrijpelijke gedachten en gevoelens mocht je dit denken of voelen.
Toch dien je te beseffen dat er minder dan 4% van de rokers in slaagt om zonder hulp blijvend te stoppen met roken. Minder dan 4%!! Je moed zou voor minder in je schoenen zinken, nietwaar.
Komt daarbovenop nog eens het feit dat 90% van alle zogenaamde 'hulp' je niet eens echt helpt waardoor je je als roker bedrogen voelt. Je voelt je gepakt in je kwetsbaarheid. Je voelt je misbruikt en je ziet jezelf nog dieper wegzakken in het drijfzand. Je denkt dat je hier nooit nog uit geraakt. Dat doet pijn nietwaar? Dat geeft je een slecht gevoel van binnen.
Dus wat ga je doen...er vooral niet meer aan denken. Het wegstoppen, je hoofd in het zand steken. Is dat een oplossing voor je probleem?
Deelnemers aan mijn RookStop Seminars zijn telkens zeer blij en euforisch dat ze deelgenomen hebben en eindelijk op een makkelijke manier verlost zijn van het roken. Ze hebben geen 'zin' meer! Die ongemakkelijke pijn is weg! Anderzijds hoor ik hen vaak zeggen dat ze liever wat eerder gekomen waren, nu ze inzien en aanvoelen hoe het makkelijk kan. Ze hadden liever wat eerder gestopt met roken want ze hebben nog steeds angst voor de mogelijke gevolgen...
Dat doet ook pijn, nietwaar? Die gedachten aan alle mogelijke gevolgen...
Ik ben daar in mijn seminars vrij kort en bondig over...Als roker sterf je gemiddeld tussen je 54ste en je 62ste levensjaar. Hetgeen je daarbij dient te beseffen is dat de laatste 6 tot 8 maanden gigantisch pijnlijk zijn. Die maanden zou je er liever tussenuit knippen, maar helaas...
Jij hebt nu nog de keuze. Jij hebt iedere dag de keuze om voor jezelf te bepalen waar het werkelijk pijn doet...Het zetten van die eerste stap of wachten tot je van de pijn geen stap meer kan zetten...
Wanneer je nu zwanger bent dan kan je sowieso gratis deelnemen aan een workshop. Je hebt dus werkelijk niets te verliezen.! Het enige wat je dient te doen is die eerste stap nemen.
Veel succes!
Eric Eraly
Auteur van " De Gemakkelijk Stoppen Met Roken Methode"
http://www.gemakkelijkstoppen.com/
Geen opmerkingen:
Een reactie posten